Over Alice Brasser

De schilder Alice Brasser (Alkmaar 1965) is iemand die we al jaren volgen. Haar onderzoek in de schilderkunst richt zich vaak op landschappen - waarbij verf en kleur een strategische rol spelen. Dan weer vlammend, dan weer in ongewone pasteltinten. Lekker frêle en transparant of juist modderig geschilderd met arceringen, spatten en dunne waterige stukken. De kijker wordt gelokt om met zijn neus op het doek het verflandschap te bekijken.

Welke thema's zijn belangrijk in jouw werk?
Het landschap, soms weids en andere keren ingezoomd op details. Soms met mensen of sporen van menselijke aanwezigheid er in.

Wat inspireert je?
Werk van andere kunstenaars of een goede tentoonstelling kan mij enorm inspireren. Er zijn zo veel visies op de wereld om ons heen, ieder kunstenaar bouwt zijn eigen universum. Ik houd van kijken, goed kijken en ontdek vaak in het werk van anderen oplossingen voor schilderkundige problemen. Dan denk ik oja, zo kan het natuurlijk ook.
Wat betreft ‘kijken’ ben ik ook altijd weer verbaasd wat het werken op locatie mij brengt. Voor mij ligt de grote verdienste van het buiten schilderen/tekenen in het goed leren kijken, het afbakenen van een onderwerp (de wereld gaat maar door), het vinden van schilderkundige oplossingen voor banale dingen (het gras is groen, de hemel is blauw, wat trouwens lang niet altijd zo is) en het gevecht met het licht en de verandering daarvan (een uur is niks). Al met al is de ervaring één dag op één plek te zitten nog altijd van het grootste belang.
Door de grote concentratie op je omgeving en de prikkeling van alle zintuigen ga je steeds meer zien en steeds meer mogelijkheden ontdekken: in plaats van één werk zou je er wel tien kunnen maken. De sfeer van de plek staat in mijn geheugen gegrift; het weer, de wind, de geur, ongemakken als insecten of wilde honden of boeren die ineens 'mijn' akker maaien.

Kun je ons iets vertellen over hoe je begint aan nieuw werk? Start je met een idee,
een verhaal of een beeld?

Er is bijna altijd als eerste een beeld, een beeld in mijn hoofd. Ik weet niet goed hoe ik dit moet omschrijven want het is geen kant en klaar beeld, een helder plaatje. Als ik precies wist hoe het nog te maken werk er uit zou moeten zien zou de lol er al vanaf zijn. Vaak heb ik een bepaalde sfeer voor ogen en daarbij een kleurstelling. Misschien kan ik dit het beste toelichten met voorbeeld. Ik heb een hele serie velden gemaakt de laatste jaren. Ik wil dan bijvoorbeeld een veld met heel hoog zomers gras en het gevoel van oneindigheid, dat je er doorheen kunt zwerven zonder dat het op houdt. Om die ruimtelijkheid er in te krijgen plaats ik de horizon vaak heel hoog. Dit is niet erg realistisch vanuit menselijk standpunt gezien maar dat maakt niet uit, als het gevoel van ruimte maar ontstaat. In die zin hebben schilders het makkelijker dan fotografen, je kan de wereld naar je hand zetten.

Kun je 3 ongewone items opnoemen in je studio?
Een papieren skelet, ware grootte, hangt naast mijn bureau. Zoals vroeger kunstenaars vaak een schedel in hun werkplaats hadden of afbeeldden op een stilleven. Een vanitas symbool. Meestal zie ik dat skelet niet meer, ‘hij’(?) maakt deel uit van mijn omgeving maar ik wordt er vaak op geattendeerd door het optrekken van een wenkbrauw of een verbaasde blik van atelierbezoekers.
Verder is er nog een wandlampje, Jordanese stijl, met veel geslepen glas en hangers, een overblijfsel uit vorige woningen. Soms heb ik een kermissmaak.

Kun je een snel plattegrondje tekenen van je studio/atelier?

Met welk materiaal werk je graag - is kleurgebruik voor jou belangrijk?
Ik houd van olieverf. De aard van het materiaal, de traagheid staat mij aan. Doordat het langzaam droogt biedt het mij meer mogelijkheden dan acrylverf. Ik gebruik het natte stadium om nat in nat te schilderen, of hele partijen weg te vegen. Bijvoorbeeld de verf dik opbrengen en daarna met keukenrolpapier gedeeltes wegvegen, een soort gummen of uitsparen. Ik gebruik de verf ook vaak heel dun waarbij ik het doek neerleg, de verf laat lopen of laat vervloeien. Na droging weer verder schilderen met het doek rechtop en daarna weer neerleggen om een volgende laag aan te brengen. Dit proces wordt vaak herhaald.
Ik zoek voortdurend manieren om de platte werkelijkheid te omzeilen. Vaak combineer ik beelden, is een schilderij opgebouwd uit verschillende landschappen. De rol van kleur is erg belangrijk. Om tegemoet te komen aan een vooraf bepaalde sfeer worden de kleuren verhevigd of bedenk ik van te voren in welke kleurstelling iets gemaakt moet worden. De omkering - dat wat licht is wordt donker en omgekeerd - is ook een terugkerend fenomeen.

Wanneer is een werk voor jou af?
Als het naar een tentoonstelling moet.

Heb je zelf thuis werk van collega kunstenaars?
Ik heb meerdere werken van andere kunstenaars, soms gekocht, soms geruild. Er staat nog wel het een ander op mijn verlanglijstje maar ik vrees dat het nog even moet wachten….En ja waarom eigenlijk? Omdat je verliefd wordt op iets of omdat je een andere wereld betreedt die vragen oproept misschien.

Deel deze pagina

Als eerste informatie ontvangen over nieuwe edities en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief: