Over Marcel van den Berg

Marcel van den Berg (Alphen aan de Rijn, 1978) volgde na zijn opleiding aan de Willem de Kooning academie in Rotterdam, een residentie (2013/2014) aan de Rijksakademie in Amsterdam. In zijn werk zie je duidelijk schildersplezier en een energiek handschrift. Verontwaardiging, bravoure en een lichte morsigheid gaan hand in hand. We interviewden Marcel in maart 2014.

Wat heb je gedaan in de periode sinds 2005 toen je van de academie kwam?
Je zou kunnen zeggen dat ik 7,5 jaar over m’n Master heb gedaan. Die jaren heb ik echt nodig gehad om mijn skills te verbeteren. Niet alleen schilderstechnisch, ook inhoudelijk. Het kunnen verwoorden en plaatsen van je werk vond ik altijd een van de moeilijkste dingen, dat heeft veel tijd nodig gehad. Natuurlijk stug doorwerken en ondertussen feedback zoeken bij collega’s. Gelukkig heb ik vaak ateliers gedeeld met goede kunstenaars, met name Tabe Hemmes en Jabu Arnell hebben mij ongelooflijk geholpen met mijn ontwikkeling.

Je maakte onder andere een mooie serie ‘Ghetto Fabulous’, kun je daar iets over vertellen?
In de serie Ghetto Fabulous (2006-2010) maak ik registraties (foto, tekening en schilderij) van slooppanden in achterstandswijken. Een deel van deze serie beslaat de omgeving Strevelsweg te Rotterdam nabij winkelcentrum Zuidplein. Het tweede deel van de serie gaat over de Bijlmer.

Het zijn weergaven van de leefomgeving van de minderheden en armen in deze steden. Het is een directe sneer naar de verheerlijking van de levensstijl van de rijken, wat de overhand heeft in deze hedendaagse maatschappij. Het zijn tegenbeelden.

Doel van deze serie was naast het registreren van inmiddels afgebroken panden ook nieuwe abstracte composities vinden binnen de bestaande structuren. Met name de Bijlmer en specifiek winkelcentrum Kraaiennest waren een grote inspiratiebron voor de serie. De Bijlmer, het voorbeeld van hoe modernisme haar beloften niet heeft waargemaakt. Dit vertaalt zich in een aantal werken waaronder Sun shine city (backside).

De titel is een cynisch commentaar op de het functioneren van de Bijlmer, ooit gepresenteerd als een utopische leefomgeving maar inmiddels een symbool geworden voor grauwe betonnen kolossen. Tevens is het de naam van een Chinees Indisch eethuis in het inmiddels ter ziele gegaan winkelcentrum Kraaiennest.

Kun je iets vertellen over je recente werk en over het werk dat je nu graag maakt?
Momenteel werk ik in een van de projectruimtes op de Rijks aan een grote installatie met schilderijen, tekeningen, sculpturen en foto’s. Het is een eerste serieuze poging sinds jaren om een totaal-installatie te maken waar alle werken een dialoog met elkaar aangaan.

Het mooie aan zo’n projectruimte is dat je even een paar weken uit je atelier bent en op een andere plek kunt werken. Een projectruimte heeft de grootte van een kleine museumzaal. De fysieke ruimte zorgt voor ruimte in je hoofd, daardoor kun je een hoop nieuwe werken beginnen, oude werken herzien en na die periode alles weer je atelier in slepen en erop verder broeden.


Luister je veel naar muziek op je atelier?
Ja, muziek is de benzine! Veel ouwe hip hop, reggae, funk, techno, electro en jazz.  Wat ik luister is heel mood-gerelateerd. De ene keer heb je zin in leipe Sun Ra space jazz, dan weer even beuken met de nieuwe Kubus. Veel muziek vind ook zijn weg terug in het werk.

Heb je vaste rituelen die je atelierbestaan structuur geven?
Nee, het is hier eigenlijk een gigantische ongestructureerde bende. Alles ligt door elkaar, dat is ook wat ik het prettigste vind, ik houd van puinzooi! Daardoor kan ik heel organisch werken. De rest van mijn leven is al redelijk gestructureerd, het atelier de enige plek waar structuur niet nodig is…

Hoe ziet je gemiddelde werkdag er uit?
Meestal werk ik van 10.00 tot 19.00 uur, kan iets eerder of later zijn. Structuur is er niet echt, dus soms heb ik een gesprek met een advisor, soms ben ik de hele dag doeken aan het opspannen. Dan weer een dag Photo-shoppen, of kleien of timmeren. De andere dag ben ik de hele dag aan het lezen of studeren om aan het einde van de dag 3 tekeningen te maken en tijdens het opmaken van mijn verf nog een vet doekje eruit te persen. De beste dingen ontstaan altijd terloops, dus ik probeer ervoor te zorgen dat alle voorwaarden aanwezig zijn om direct aan de slag te kunnen.

Wanneer is een werk voor jou af en geslaagd?
Een werk is af als er niks meer aan te doen is. Een werk is geslaagd als ik me drie keer heb afgevraagd hoe ik dat in hemelsnaam gedaan heb.

Deel deze pagina

  • Marcel van den Berg

    Bijlmer bij nacht (2013)
     800,00 Lees verder:
Als eerste informatie ontvangen over nieuwe edities en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief: