Over Theo Jansen

De Strandbeesten van Theo Jansen zijn werkelijk overal te zien. Zijn beesten zijn op tournee langs musea in Japan, Australië, Argentinië, China, Frankrijk, de VS en onlangs in Belgie. Artikelen verschenen onder meer in The Guardian en The New York Times, bij Taschen verscheen een kloek boek over de kunstenaar.

Theo Jansen werkt aan een oeuvre dat zich het beste op het strand laat zien. Met eenvoudige PVC elektriciteitsbuizen als voornaamste ingrediënt maakt hij grote kinetische machines. Voorwereldlijk ogende wezens die door de wind bezield raken en elegant over het strand bewegen.

Theo streeft zelfredzaamheid van de Strandbeesten na, volgens hem zouden ze zelfstandig in kuddes op het strand moeten kunnen voortleven. Een droom, een utopie?, Theo is er dagelijks mee bezig.

Welke thema's zijn belangrijk in jouw werk?

De thema’s in mijn werk zijn evolutie , leven en verbazing. Het feit dat wij bestaan is iets wat mij dagelijks intrigeert. Als ik met mijn werk bezig ben dan komt die verbazing telkens weer naar boven, zij inspireert en motiveert mij om verder te gaan met mijn onderzoek naar leven. Ik realiseer mij dan weer even wat de essentie van het leven en de schepping is. Een neveneffect van mijn verbazing is dat deze overslaat op mensen die mijn werk zien.

Mijn inspiratie wordt gevoed door de evolutietheorie, het strand, de natuur en het leven op zich. Het feit dat wij uit niets ontstaan zijn verwondert mij nog steeds in alle opzichten.

Kun je ons iets vertellen over hoe je begint aan nieuw werk?

Mijn werk is een optelsom van diverse processen; het plan dat talrijke ideeën vereist om te worden uitgevoerd. Meestal word ik ’s morgens wakker met een idee, ik bestudeer het idee , maak er soms een tekening van of ga meteen aan het werk. Helaas blijkt dat vaak het idee niet strookt met de werkelijkheid en zet het idee mij aan om een andere uitweg te zoeken.

Het materiaal waar ik mee werk protesteert dan tegen mijn idee, het wil wat anders. Mijn zoektocht bestaat uit de aanwijzingen van de buisjes die ik volg en die aanwijzingen blijken vaak veel beter te zijn dan mijn idee. Het pad is grillig en onvoorspelbaar. Als het resultaat klaar is, is er een creatie ontstaan waarvan ik regelmatig verstelt sta hoe mooi het is.

Ik heb niet geprobeerd de schoonheid er in aan te brengen, deze is er als het ware door de buisjes zelf ingebracht en dat verwonderd mij en maakt mij een gelukkig mens. Mensen prijzen mij vaak om mijn werk maar eigenlijk is het het werk van de buisjes zelf.

Hoe ziet je gemiddelde werkdag er uit?

Om fit te zijn en mijn werk zo lang mogelijk vol te houden start ik mijn dagelijkse werkzaamheden met oefeningen en ga buiten op mijn balkon staan om de atmosfeer en frisse lucht op mij in te laten werken. Na het ontbijt werk ik mijn zakelijke dingen af, dat doe ik eerst om daar van af te zijn. Dan fiets ik naar het strand of een van mijn werkplaatsen en ga verder met mijn werk en experimenten. Zelfs de dag is onvoorspelbaar voor mij omdat mijn werk ook afhankelijk is van de weersomstandigheden, het kan zo maar zijn dat ik halverwege de dag besluit om naar het strand te gaan omdat het ineens een prachtige dag is geworden.

Kun je voor ons je atelier/studio omschrijven?

Ik heb drie ateliers; een in Delft, in een oud schoolgebouw(winter), een in Ypenburg (vroege lente en herfst) en een zomeratelier, het grootste atelier ter wereld, het strand. Mijn atelier in Delft heb ik al sinds ik besloot kunstenaar te worden. Toen ik met mijn strandbeesten begon heb ik specifieke machines ontworpen hiervoor; de cellenmachine, de tiewrapgordel en diverse mallen.

Mijn atelier in Delft is vooral heel functioneel. Mijn werkplaats in Ypenburg dank ik aan een project dat ik van 2003-2007 voor de openbare ruimte in Ypenburg heb uitgevoerd. Deze werkplaats bevindt zich op een ongewone plek, langs het lawaai van de A13. Ik werk graag alleen in stilte, tussendoor pak ik vaak mijn gitaar om iets te spelen en mijn gedachte te verzetten.

Met welk materiaal werk je graag - is kleurgebruik voor jou belangrijk?

Elektriciteitspijp is het materiaal waar ik mee werk, ik heb af en toe wel eens een uitstapje gemaakt naar een ander soort materiaal maar keerde toch telkens weer terug naar het mij vertrouwde elektriciteitsbuis. De kleur van het materiaal vind ik prachtig, het is wat het is, ik voeg geen extra kleur toe.

Waar streef je naar in je werk? Wanneer is een werk voor jou af?

Een werk is voor mij af als ik geen zin meer heb om met iets door te gaan, als ik de geboden mogelijkheden heb onderzocht en zich geen nieuwe ideeën meer voordoen. Dan verklaar ik het beest tot uitgestorven. Ik streef er naar om wijzer te worden van de leefwijze en het functioneren van mijn strandbeesten.

Recente tentoonstellingen: Universum Theo Jansen, Museum Prinsenhof, Delft, Bewogen beweging – Theo Jansen en Zoro Feigl, Verbeke Foundation, België, Strandbeest exhibition, Georgetown Festival, Maleisië, Strandbeest, the dreammachines of Theo Jansen, Exploratorium San Francisco, VS, Strandbeest, the dreammachines of Theo Jansen, Chicago Cultural Center, Chicago, VS.

Deel deze pagina

  • Theo Jansen

    Fossilium multiple 4.008 (2015)
    Uitverkocht Lees verder:
  • Theo Jansen

    Fossilum Pedibus Animaris, 2016.158 (2017)
    Uitverkocht Lees verder:
  • Theo Jansen

    Fossilium multiple 4.007 (2015)
    Uitverkocht Lees verder:
Als eerste informatie ontvangen over nieuwe edities en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief: