Een solopresentatie van Hans Broek: vier vroege monumentale Los Angeles schilderijen.
In het werk Mulholland is het zicht op de nachtelijke snelwegen van Los Angeles, vol autoverkeer, in een spel van kleine stippen verf aangebracht. Met de opflikkerende koplampen langs de avenues en boulevards van Hollywood op de voorgrond, de verlichte huizen op de heuvels erachter. De sensatie van de stad wordt hier opgeroepen met minimale schilderkunstige middelen.
Bepalend voor het oeuvre van Hans Broek was een reis die hij in 1993/94 maakte. Zijn toenmalige vriendin woonde in Los Angeles en op bezoek bij haar lag het voor de hand de wijde omgeving van deze stad te verkennen.
Hij was verloren, overrompeld door de zo specifieke schoonheid van het landschap. Door het licht, door de kleuren, vooral die van de woestijn en de ā volgens zijn zeggen ā paarse en bruine bergen.
Het Californische licht verleent aan alles wat zich in dat landschap bevindt contouren die zich heel scherp aftekenen tegen de hemel. Elk tijdstip van de dag geeft die bijna tastbare aanwezigheid van het licht te zien.
āJe kijkt naar een landschap, maar je kijkt ook naar een compositie van vlakken, lijnen en kleuren. Naar Mondriaan zeg maar, want alles is tot in de finesse uitgebalanceerd.ā
Anna Tilroe
In Corporate Landscape (2006) zien we LA als de nacht invalt. Een wonderlijke schemer omhult de stedelijke bebouwing van geabstraheerde flats en woningen. De bronzen gloed wordt hier en daar onderbroken door dansende vlakjes verf in allerlei soorten en vormen. Net als in de late tape-werken van Mondriaan, zijn dit met behulp van sjablonen en tape ingeschilderde vlakjes, die gebouwen suggereren. De beheersing en vrijheid die Hans Broek tot zijn beschikking heeft is subliem.
Heel bijzonder deze vroege en losse tekening van Hans Broek. In virtuoze potloodbewegingen is het zicht vanaf de snelweg in LA vastgelegd waarbij het de lucht en landschap door smog lijken te worden gekleurd. Heel actueel in deze tijd van terugkerende bosbranden in de directe omgeving van LA.
āFontana' gaat over een werkelijkheid die zich achter de zichtbare werkelijkheid bevindt. Een werkelijkheid die we niet kunnen zien, alleen vermoeden.