Lieven Hendriks

Spijkers in de muur, een beslagen spiegel of een stoffige auto waar iemand schijnbaar achteloos zijn vinger over heeft gehaald. Beeldend kunstenaar Lieven Hendriks neemt alledaagse zaken als onderwerp en uitgangspunt van zijn werk. Zijn technische virtuositeit zet hij in om de kijker na te laten denken over de manier waarop wij gewend zijn naar schilderijen te kijken. En hoewel zijn beelden in eerste instantie glashelder lijken, brengen ze ons juist aan het twijfelen vanwege het gebrek aan eenduidigheid.

Het maken van een kleine reeks schilderijen is voor Hendriks een aantrekkelijke manier om een werk in oplage te maken. Een multiple is een serie werken waarin elk afzonderlijk werk tot dezelfde familie behoort, maar toch unieke kenmerken heeft. Ideaal om een schilderij van Hendriks voor een voordelige prijs aan te kunnen bieden.

En dat is mooi - want Lieven Hendriks heeft een fraaie staat van dienst. Zijn werk zit in de collecties van onder andere Museum CODA (Apeldoorn), Museum Voorlinden (Wassenaar), Centraal Museum Utrecht, Collectie de Groen (Arnhem), Konstmuseum Ystad Sweden en het Dordrechts Museum. Zijn CV is een waslijst van indrukwekkende tentoonstellingen in binnen- en buitenland. Een waar bravourestuk was te zien in de geweldige tentoonstelling Reality Check in Museum MORE in Gorssel in 2025.

Lieven Hendriks wil zich niet verliezen in het schilderen. Elk doek lijkt perfect volgens plan uitgevoerd van A naar B. Beheersing van het materiaal gaat gek genoeg gelijk op met een grote raadselachtigheid van de werken.

Ik zoek naar methodes totdat ik begrijp hoe ik het idee moet uitwerken. De werkzaamheden in mijn atelier bestaan voor een groot gedeelte uit het uitvinden van hoe ik het werk precies moet maken. Het is een kwestie van trial and error.

Het oeuvre van Hendriks bestaat uit heerlijk minimale schilderijen die met groot zelfvertrouwen en veel lef gemaakt zijn. Hendriks wordt vaak als moderne de trompe l’oeil schilder omschreven, het bedrieglijke 3D-effect dat schilders al sinds de 17de eeuw toepassen. Dat is ook zo; zijn doeken lijken echt doorboord door kogelgaten, of als bespijkerde wanden getooid met kluwen ijzerdraad, spiegels van condens waar met een vinger in getekend is. Dwingende en speelse schilderijen die je niet los laten.

In deze kleine reeks Mirages zijn luchtspiegelingen het uitgangspunt. De manipulatie en werking van licht spelen altijd een grote rol in het werk van Hendriks maar nemen in deze serie een extra prominente plek in. Hij wil het schilderij zelf een luchtspiegeling laten zijn. In comics staat de luchtspiegeling als fata morgana vaak symbool voor het diepe verlangen naar het vinden van water in de woestijn; een ultieme vorm van menselijke verbeelding die tegelijkertijd wetenschappelijk verklaarbaar is.

Hendriks geeft in zijn schilderijen zulke abstracte begrippen een concrete vorm. Het speelse gemak waarmee hij dat doet maakt soms dat je je op een prettige en virtuoze manier in de maling genomen voelt.

Een schilderij is goed wanneer de uitvoering van het idee bovenop het idee is komen te liggen en dat het schilderij daardoor klopt als een bus.