MARIA ROOSEN

Maria Roosen haakt, breidt, hakt, tekent, aquarelleert en is beeldhouwer. De grote thema's in haar werk zijn groei, bloei en ontwikkeling, wat ook blijkt uit de manier waarop Roosen dingen overlaat aan het maakproces.

Roosen tekent en ontwerpt haar sculpturen zelf, het blazen van glas laat ze aan anderen over. Ze ziet dit helemaal niet als een belemmering, maar juist als iets dat haar vrijheid verschaft: “Daardoor kan ik dingen vragen die ik anders nooit zelf zou kunnen.”

"De samenwerking met glasblazers, breisters en ambachtsmannen zie ik als een meerwaarde. Het gaat over het zijn in het moment, open staan voor het proces zodat dingen samen kunnen vallen."

Maria: "Ik ben beeldhouwer. Het materiaal waarmee ik werk is onder meer glas. Het fascinerende aan glas vind ik dat het gestolde beweging is, gestolde energie, net als een aquarel. De tijd is belangrijk, het moment van maken. Eén verkeerde beweging en de aquarel is mislukt. Eén te snelle knip met de schaar of verkeerd humeur van de glasblazer of van mezelf, en het gaat niet. Maar het is een kick als alles bij elkaar komt.”

De manier waarop ik werk is onlosmakelijk verbonden met groei, dat geldt voor zowel glas maken, aquarelleren als breien. Groei is de sterkste kracht die er is, kijk maar naar de natuur.

In de reeks Groente Vazen, laat Maria de vaasvorm ontstaan door in de groente glas te blazen. Eerst wordt de groente open gesneden en wordt de binnenkant weggehaald, vervolgens wordt het nauwkeurig gepigmenteerde glas in de groente geblazen. Een transformatie van groente naar glas.

Maria Roosen heeft al vaker de binnenruimte van objecten gevuld met glas, zoals met klompen en holle bomen. Ze is geïnteresseerd in de negatieve ruimte van 'gewone' objecten en items, die anderen in de kunst vaak links laten liggen. In de Groentevazen vangt ze de groeikracht van pompoenen en allerlei soorten kolen.

De Kastanje boomstam vaas komt uit de kleine serie holle boomstam vazen, waarin Maria Roosen de vaasvorm heeft laten ontstaan door in de boomstronk glas te blazen. Eerst wordt de boom in tweeën gezaagd, vervolgens wordt het nauwkeurig gepigmenteerde glas in de boom geblazen. Een metamorfose van boom naar uranium glas. De huid van het glas is prachtig.

Maria Roosen (1957, Oisterwijk) groeide op in Brabant, op een biodynamische boerderij, geïnspireerd door antroposofie. Hier ontstond haar interesse in groei en natuur. Ze studeerde van 1976 tot 1981 aan het Moller Instituut en van 1981 tot 1983 aan de kunstacademie van Arnhem.

In 1995 neemt haar carrière een vlucht als haar werk – samen met dat van Marlène Dumas en Marijke van Warmerdam – getoond wordt in het Nederlands Paviljoen tijdens de 46ste Biënnale van Venetië. Daarna exposeert ze onder andere bij Kunstvereniging Diepenheim (1999), het Groninger Museum (2001) het Stedelijk Museum Schiedam (2006), Kunsthal KaDe, Amersfoort (2017), Collectie DE GROEN, Arnhem (2020).

Haar werk maakt veelvuldig deel uit van groepstentoonstellingen, kunstmanifestaties en tentoonstellingen op erfgoedlocaties, waarin het werk steeds vaker in de context van vrouwelijkheid en feminisme werd gepresenteerd. Ze wint diverse oeuvreprijzen, waaronder de Wilhelminaring (2006), de Singer Oeuvreprijs (2009) en de Jeanne Oosting Prijs (2020).

Haar werk is opgenomen in diverse museale collecties, waaronder het Rijksmuseum, Stedelijk Museum Amsterdam, Museum Voorlinden, Museum Arnhem, Museum Boijmans van Beuningen, Museum Arnhem, Stedelijk Museum Schiedam en het Noord-Brabants Museum. Ook maakt ze veel werk in de publieke ruimte, tijdelijk of permanent. Maria Roosen woont en werkt in Arnhem.

Dit vroege werk van Maria Roosen uit 1994 is afkomstig uit een serie 'Klompenwerken' uit de tijd van haar eerste solotentoonstelling bij galerie Fons Welters in Amsterdam. Een vergelijkbaar paar is zojuist geschonken door Welters aan de Collectie van het Stedelijk Museum in Amsterdam en is nu te zien in de tentoonstelling 'Things I’ve Never Seen Before' tot en met 19 oktober 2025. De zwarte klompen zijn een samenwerking met glasblazer Bernard Heesen.

De slap rustende vrij forse penis die tevens als asbak dient, is een typisch beeld van Maria Roosen. De wat onnozele piemel met een alternatieve gebruikswaarde werkt heel 'empowering' en relativerend tegelijk.

Uit de serie Lullen asbak (2008) is nu het laatste unieke exemplaar beschikbaar.

Glazen objecten bedekten in 2022 een klein vervallen huis in het centrum van de Zeeuwse stad Aardenburg. Bierpullen dansen op het dak, wortels, braadworsten en borsten hangen aan de stenen gevel. Het geheel heeft iets weg van het snoephuisje uit Hans en Grietje, maar dan vele malen beter, onverwachts en humoristisch. Het werk 'First Dog' van Maria Roosen was onderdeel van het Kunstenfestival Aardenburg, een kunstroute die elke twee jaar te bezoeken is in het Zeeuwse dorp.

Dit object 'Souvenir' is geïnspireerd op de setting van First Dog. "Ik had altijd al het idee mijn werken op een huis te timmeren. Toen ik werd uitgenodigd hier te komen kijken, besloot ik het te doen.” Roosens werk bestaat uit een soort proefballonnetjes. "Vergelijk het met pannenkoeken bakken. De eerste mislukt altijd. Hier zie je die ‘eerste pannenkoeken', de ‘first dogs'."