Mattijs van den Bosch

Sinds een aantal jaar is het voor Mattijs van den Bosch mogelijk om regelmatig een paar maanden per jaar terug te keren naar het land waar hij is opgegroeid: Marokko. Hij groeide daar op, omdat zijn vader daar werkzaam was als geoloog. Sindsdien is het Noord-Afrikaanse landschap en straatbeeld in zijn werk opgedoken.

Tijdens zijn werkverblijven daar, kan hij, teruggrijpend op zijn jarenlange schilders ervaring, putten uit en reageren op de beschikbare indrukken ter plekke. De vertrouwde architectuur, de vegetatie, maar ook de mensen op straat vormen een onuitputtelijke bron van inspiratie.

Deze reizen vormen naast een hernieuwd beleven en toetsen van zijn jeugdimpressies een verrukkelijke verdere kennismaking met het land dat voor hem nog vele onbekende locaties herbergt. Het leidt vaak tot vastgelegde vluchtige momenten in de publieke ruimte in een specifiek kleurenpalet.

Mattijs: "Op een doordeweekse dag in Marokko, zie je op bepaalde tijden zwermen schoolkinderen in grote getallen uitwaaieren op weg naar of terug van school. Vaak in schooluniform. Zoiets zou nog een prachtig groot werk op kunnen leveren. Het is tot dusverre bij deze aquarel gebleven die als vertrekpunt diende voor de speciale editie voor We Like Art.

Omdat deze jonge vrouw roze droeg nam ik aan dat het een schoolmeisje was en het werkje zo genoemd, maar ondertussen weet ik dat niet meer zo zeker. Research naderhand wees uit dat schooluniformen voor meisjes juist wit zijn. Nu ik beter kijk heb ik eerder het gevoel dat het een jonge vrouw is op boodschappenexcursie..."

"Dichtbij waar ik vaak verblijf is de Al Anouar Moskee in Larache, een prachtig gebouw. Het is een markant punt naast de poort - die ook te zien is - die naar de oude wijk van Larache leidt. De moskee is jarenlang afgesloten geweest vanwege instortingsgevaar, en is onderhevig (geweest) aan restauratiewerkzaamheden.

Ik ben benieuwd hoe het er inmiddels voor staat... Ik was tijdens dit verblijf al een hele poos van plan iets te doen met dit gezicht, hoewel het gecompliceerd leek. Niet alles wat je wil schilderen laat zich vangen in een perfecte foto als vertrekpunt om vanaf te werken. Soms moet je foto's combineren en eindeloos schuiven om iets vanuit een bepaald standpunt af te kunnen beelden.

Mijn verblijf zat er bijna op en mijn dagen waren daar geteld, het was tijd om in te pakken. In een laatste inspanning nam ik de gok en heb ik dit werk in een paar dagen op redelijk groot formaat kunnen voltooien."

Over het werk 'Gate' (2019) zegt Van den Bosch: "Dit zicht op een poort met deur vond ik gezeten aan de overkant van de straat in een oud toeristisch straatgedeelte. Terwijl ik aan een muntthee nipte, trokken de schaduw op de poort en het verschoten spandoek mijn aandacht. Na lang aarzelen maakte ik een foto die ik misschien zou kunnen gebruiken voor het werk dat ik op het oog had.

Dit aarzelen was vanwege het feit dat er ook nog een blinde straatverkoper voor zat, die ik naar eigen keuze er niet op wilde hebben, dat was niet het soort werk dat ik voor ogen had. Ik zat er erg dicht op en had geen zin in misverstanden, maar ik had toch een foto nodig. Ik heb uiteindelijk de foto toch gemaakt en de verkoper in het eindresultaat weggelaten. Een werk bestaat vaker dan je zou denken uit dit soort compositorische keuzes en uit het weglaten van details of onderdelen.

"Dit deel van een hele grote op een heuvel gelegen begraafplaats tekent zich mooi tegen de hemel af. Op mijn route naar het centrum van Larache liep ik hier dagelijks langs, het is op een steenworp van de locatie waar ik vaak verbleef. Iedere keer dat ik er langsloop, ook tegenwoordig nog, gaat er een schok door me heen vanwege de schoonheid en de perfecte fotogenieke locatie. Ik besef dan steeds een moment later, dat ik het al eens geschilderd heb..."

Mattijs van den Bosch (geboren 1964 in Rabat, Marokko) bouwde na zijn studie Vrije Kunst aan de Hogeschool voor de Kunsten Arnhem een oeuvre op dat zich concentreert op het moderne stadsleven. In zijn schilderijen, gekenmerkt door een gestileerde stijl en heldere kleurvlakken, legt hij vaak alledaagse taferelen vast, waarbij hij een bijzondere fascinatie toont voor de schoonheid van 'archetypische' straatbewoners zoals bouwvakkers, politieagenten en wegwerkers.

Naast zijn praktijk als autonoom schilder deelt hij zijn expertise als docent aan de Wackers Academie in Amsterdam. Zijn werk is onder meer opgenomen in de collectie van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, LUMC kunstcollectie, Museum Helmond en het Vincent van GoghHuis. In 1998 won hij de Koninklijke Prijs voor de Schilderkunst.