Over Maartje Folkeringa

Maartje Folkeringa (1978, Sint Antonis) is een kunstenaar die we graag volgen. Al bij onze eerste tentoonstelling (We Like 6% bij Nieuw Dakota in Amterdam) toonden we een kloek werk van haar. Ze maakt gewichtig ogende sculpturen die vederlicht blijken te zijn. Folkeringa houdt zich bezig met onderliggende spanningen tussen mensen, manipulatie, onuitgesproken communicatie en ongeschreven regels binnen sociale groepen. Op de legendarische beeldhouwerstentoonstelling Beeld Hal Werk toonde ze een wanstaltig grote medaille die als een visioen in de ruimte hing. In 2012 had ze al haar eerste museale solo in Museum Jan Cunen in Oss. In 2014 maakte de kunstenaar speciaal voor We Like Art @ Art Rotterdam een nieuwe multiple. Graag laten we de kunstenaar zelf aan het woord.

Welke thema’s zijn belangrijk in je werk?
Ik werk in series met titels als Showroom, De beste, Trofeeën, Het Hoogste Punt, Display rules en Premium. Ik ben gefascineerd door uiterlijke schijn; door visuele pogingen om te onderscheiden, te overtuigen en te verleiden. Door de do's en don’ts van verschillende (sub) culturen en de manier waarop de markt reageert om ons te verleiden om onze identiteit te kopen. Dit alles vormt een startpunt. Ik werk procesmatig en associatief; in mijn maakproces speel ik pingpong en het werk-in-wording speelt terug. Uiteindelijk ontstaan er autonome sculpturen die meer of minder herkenbaar zijn en die refereren aan en wringen met de blinkende en sprankelende beeld- en consumptie cultuur.

Waar ben je opgegroeid en opgeleid?
Op mijn 19e heb ik een jaar aan de HKU gestudeerd, in de richting 3d-design. Na een jaar heb ik er voor gekozen om nog even academieloos te leven en twee jaar later ben ik vol overgave aan de Gerrit Rietveld academie (BA) begonnen, waarna ik doorstroomde naar het Sandberg Instituut (MA). Momenteel begeleid ik zelf studenten aan de HKU, in de richting fine art.

Wat inspireert je?
Ik raak op het moment ontzettend geïnspireerd door etalages. Soms zie je een gigantisch bouwwerk voor één enkel tasje of je ziet een doorgebogen plank door de grote hoeveelheden telefoon hoesjes die er op liggen. Ik kan zowel genieten van etalages van nagelwinkels, als van de begane grond van de bijenkorf, waar de ene bling variant de ander nog nét weet te overtreffen. Daarbij is niets gespaard om het kostbare waar zo uniek mogelijk tentoon te stellen.

Ik heb al jaren foto’s, die ik in India gemaakt heb, rondslingeren in mijn huis en mijn atelier. Je ziet daarop een klein hoekpand dat van alle kanten beladen is met kleurige billboards, buitelend over elkaar. Het is volgens mij onmogelijk om zoveel producten of diensten aan te bieden in zo’n klein pand, maar de overdosis aan verleiding is prachtig.

Ook houd ik van de tactiliteit van materialen. Structuren en texturen wil ik aanraken; ik wil ze voelen. Dat is toch een andere manier van ervaren. In de kunst kan het niet, dat snap ik en weet ik, en wil ik zelf ook niet, maar toch is het aanraken voor mijzelf een essentieel onderdeel van een ervaring. Misschien moet ik hier toch eens werkelijk iets mee gaan doen in mijn eigen werk.

Kun je ons iets vertellen over hoe je begint aan nieuw werk? Start je met idee, een verhaal of een beeld?
Ik verzamel veel afbeeldingen. Ik neem zelf foto’s en vind afbeeldingen op het internet. Deze afbeeldingen categoriseer ik op mijn computer. Een aantal titels van deze verzamelingen zijn afgoden, autologo’s, diamanten, draagstoel, fake, flitsen, geen-idee-cool, gekapte tuin, haardracht, kermis, gevallen ketting, lava, nagelkunst, onderscheidingstekens, pagode, reclame, showroom, sokkels, spelshow, stuiterballen, vuurwerk en zegelring. Dit zijn mijn grondstoffen. De ideeën buitelen over elkaar heen en het zijn er teveel om allemaal uit te werken. Ik kies waar ik mee doorga, en soms kiest het idee, dat is niet altijd met zekerheid vast te stellen. Uit een idee bloeien gedachten op, associaties en vragen die ga ik onderzoeken, zowel in literatuur als in materiaal.

Hoe zit je gemiddelde werkdag eruit?
Het lijkt me heerlijk om een gemiddelde werkdag te hebben. Het liefst kijk ik in de ochtend niet naar mijn mail en fiets ik direct naar mijn atelier, via het Rembrandtpark en De Oeverlanden, langs het nieuwe meer. Daar aangekomen loop ik naar de werken waar ik mee bezig ben en verander het een of ander. Zo snel mogelijk kleed ik me om zodat mijn goede kleren niet vies worden en zet ik koffie. Deze drink ik rustig op (was het maar rustig, eigenlijk loop ik continu heen en weer met van allerlei materiaal) en dan ga ik aan het werk. Zodra ik honger heb eet ik tussendoor mijn gesmeerde boterhammen. Soms lukt het me om hier rustig voor te gaan zitten. Vooral in de zomer, wanneer het zonnig weer is en ik even aan het water ga ontspannen.

Kun je voor ons je werkplek beschrijven?
Mijn atelier ligt aan het nieuwe meer en de ringvaart. Een heerlijke plek waar veel kunstenaars en kunstgerelateerde bedrijven zijn. Mijn atelier is op de begane grond. Ik heb een buurman die de bloemen en planten met liefde elke dag verzorgd, waardoor het er echt prachtig is. Mijn atelier heeft aan één kant ramen en het is 60 vierkante meter. Ik voel me er heerlijk; geregeld ontsnapt er een ontspanningszucht zodra ik aankom.

Kun je drie ongewone items opnoemen in je atelier?
Nee, ik zou niet weten wat er ongewoon is in mijn atelier.

Werk je graag met muziek of in stilte?
Dat verschilt ontzettend. Echt stil is het vrijwel nooit. Soms luister ik naar de radioprogramma’s Siamese Twins, Radio fip, Radio 1 of BNR. Dan luister ik weer naar marathon interviews, online lezingen of naar podcasts. Ander momenten luister ik alleen naar muziek. Dit kan zijn Esther Apitulay, Project Jenny, Project Jan, Santogold, M.I.A., de Slumdog Millionaire Soundtrack, Depeche mode, Johnny Cash, Amsterdamse straatband, Cake, Leonard Cohen, Debussy of Lou Reed. Naar muziek luister ik heel associatief, van het een komt het ander en het ligt aan mijn bui welke muziek daarbij past.

Met welk materiaal werk je graag – is kleurgebruik voor jou belangrijk?
Ik werk onder meer met gegoten aluminium, (her)vormbaar plastic, kneedbare epoxy, glitters, papiermaché in combinatie met gips en houtsnippers, hout, metaal, en bio-hars. In juli ga ik voor drie maanden werken met keramiek in het Europees Keramisch Werkcentrum (EKWC). Ik werk met veel verschillende materialen en blijf altijd nieuwe materialen verkennen. Vaak weet je niet welke materialen ik heb gebruikt. Bio-hars kan lijken op keramiek, gegoten aluminium op papier en soms blijven materialen helemaal ondefinieerbaar.
Kleurgebruik is heel belangrijk voor mij. Ik streef naar ‘lucht’ in mijn werk en naar speelsheid en humor; ik gebruik kleuren die dit versterken, zoals zuurstok- en pasteltinten, met zo nu en dan glitters en kristallen.

Wanneer is een werk voor jou af?
Dat heeft Maarten Pieterson goed verwoord in een publicatie bij de tentoonstelling Gestalt, gecureerd door Suns and Stars. ‘Uiteindelijk is er iets gemaakt, een ‘ding’ of een verzameling dingen, op het laatst nog tien keer aangepast en bijgesteld, omdat het toch niet helemaal klopte (die beoordeling is even precies als onverklaarbaar).‘

Heb je zelf thuis werk van collega kunstenaars? En waarom?
Ik heb werk van Marjolijn de Wit, Sander van Deurzen, Navid Nuur, Tjebbe Beekman, Richtje Reinsma, Maartje Korstanje, Het Harde Potlood, Charlie Roberts, Roosmarijn Schoonewelle, Sigrid Calon, Moritz Ebinger, Linda Nieuwstad, Heleen Wiemer, Paul Nassenstein, Grayson Perry, Margot Zanstra en mijn nichtje en mini vriendin.
Waarom? Het is zo gegroeid. Ik kan mijn huis niet meer voorstellen zonder deze kunstwerken. Elk werk inspireert mij op een eigen manier.

Eerste foto atelier: Frederique van Rijn

Deel deze pagina

  • Maartje Folkeringa

    De beste no. 11 (2014)
     2.900,00 Lees verder:
  • Maartje Folkeringa

    De beste no.10 (2014)
     795,00 Lees verder:
  • Maartje Folkeringa

    De beste no. 9 (2013)
     2.900,00 Lees verder:
  • Maartje Folkeringa

    De beste no. 15 (2014)
     1.800,00 Lees verder:
Als eerste informatie ontvangen over nieuwe edities en aanbiedingen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief: